LIEFDE MET EEN TRAAN

De jaren gaan zo snel voorbij,
Maar je staat nog altijd heel dicht bij mij.
Vergeten doe ik je niet,
Want heb vaak nog stil verdriet.
Mijn hart huilt dan heel stil,
Maar weet dat je dit niet wil.

Het is nu 3 jaar geleden, je ging heen,
Ik bleef achter, en voelde me net een steen.
Je wilde dat ik gelukkig zou zijn,
En je moest me achterlaten, en dat voelde niet fijn.
Wilde je nog zoveel zeggen,
Had geen tijd meer om het uit te leggen.

Je vertelde me altijd, heb geduld en tijd,
En je krijgt van je leven nooit spijt.
Die tijd is er nu gekomen,
Wie had dit ooit mogen dromen.
Dacht dat dit niet meer bestond,
Maar er heelt een grote wond.

Papa, ik weet dat je dit allemaal ziet,
Wees daarboven vrolijk, en heb geen verdriet.
Zorg goed voor jezelf, dat zei je ook tegen mij,
En weet je papa, dat maakt me elke dag nog blij.
Op mijn benen moest ik blijven staan,
Deze wens is ook in vervulling gegaan.

Je was een man, zo was er maar één,
Mams is blij en ga vaak naar haar heen.
Je kon niet langer hier bij ons zijn,
Als een stille ster, zal je altijd bij ons zijn.
Daarom liefde met een traan,
Die ik soms nog voor je laat gaan.

Een lieve papa, met gebreken,
Maar altijd naar uitgekeken.
Je gaf me raad en daad, en zette me op het goede pad,
Ben ik je nog dankbaar, wist dat dit helemaal goed zat.
Eens ben je niet meer alleen,
En komen we allemaal naar je heen.